Wiszące ogrody królowej Semiramidy w Babilonie zaliczane są do Siedmiu Cudów Starożytnego Świata, ich niezwykłość budziła podziw współczesnych ludzi, a wielkie zdumienie i zainteresowanie potomnych. Znajdują się w Babilonie, niedaleko dzisiejszego Bagdadu w Iraku. Budowę ogrodów potocznie przypisuje się legendarnej królowej Semiramidzie, w rzeczywistości zostały zbudowane na rozkaz władcy Nabuchodonozora II i stanowiły część ogrodową jego pałacu. Wiszące ogrody to zespół budowli ogrodowych, wybudowanych w szóstym wieku przed naszą erą. Wbrew nazwie, nie wiszą, lecz są zbudowane na sztucznych tarasach wznoszących się do góry. Podtrzymywane specjalną konstrukcją, tworzyły szeregi wąskich, coraz wyżej wznoszących się korytarzy zasklepionych kolebkowo.
Wielką wiedzę i doświadczenie mieli architekci i budowniczowie tych ogrodów, ponieważ nigdzie na świecie nie było i nie ma podobnej budowli ogrodowej. Materiałem budowlanym tarasów były duże bloki kamienne, które uszczelniano smołą i powłoką ołowianą, a na to umieszczano warstwę odsączającą, a następnie grubą warstwę ziemi. Nazwa wzięła się stąd, że pnącza roślin zwisające z tarasów, zakrywały mury, a to sprawiało wrażenie, że piękne rośliny zawieszone są w powietrzu. Do nawadniania Wiszących Ogrodów, używano wody z Eufratu, którą za pomocą przemyślnie skonstruowanego systemu kanałów i drenów, dostarczano na poszczególne poziomy wybudowanych tarasów.
Copyright @ 2010 Budujemy dom